سلام دوستان عزیز

بعد از مدتها بر گشتم اومدم که بمونم برام دعا کنید

موفق باشید

یا سقای تشنه لبان

عید سعید مبعث بر تمام مسلمانان مبارک باد.

تو ای آب روان کشتی پیکر ما را   

 زدی آتش ز بی آبی دل غم پرور ما را

 تو را حق کرده مهر مادر ما از تو می پرسم             

 چرا دادی به دست غیر حق مادر ما را

 عمو آمد به دنبالت که همراه تو برگردد            

 چه کردی ای فرات آن ساقی آب آور ما را

 یقین دارم که مارا بی برادر میکند دشمن           

 بیا تر کن تو قبل از مرگ کام اکبر ما را

اگر لب تشنه کُشتی اکبرم را خواهشی دارم

بسان گل نکن پرپر علی اصغر ما را

 مکن پامال سُم اسبها بعد علی اکبر

 زراه کینه جسم قاسم فرٌخ فر ما را

 بریدی از قفا راس پدر لب تشنه و دیگر

  فراز نی مزن از کین سر تاج سر ما را

علقمه چشم به خيمه‌ها دارد.

با حسرت به آن‌سو مي‌نگرد.

منتظر است، منتظر ياري كه چند روزيست همدمش شده است.

اما از ديروز تا به حال به ديدارش نيامده است.

.....

سواري خرامان به سويش مي‌آيد.

چهره‌اش آشناست.

آري، سقّا دوباره آمده است.

آمده است تا قسمتي از وجود او را به ميهماني خيمه‌ها ببرد.

از شادماني موجي به ساحل مي‌فرستد تا به پيشواز قدومش برود و تبرك جويد.

سقّا در كنارش از اسب فرود آمده است.

به چشمان سقّا مي‌نگرد.

طاقت نگاه او را ندارد.

چه نفوذي دارد نگاه پر احساس او.

نگاهي كه تا عمق وجودش را به لرزه در مي‌آورد.

......

اينبار سقّا حال و هوايي ديگر دارد.

غمي سنگين را مي‌تواند در قدمهايش احساحس كند.

لبهاي خشكيده‌اش را به نظاره مي‌نشيند.

.....

سقّا دست در آب مي‌كند.

مشتي آب را به لبهاي خشكيده‌اش نزديك مي‌كند.

علقه تشنه لبهاي سقّا است.

آرزو دارد تا از لبهاي سقّا سيراب شود.

موج مي‌زند و دلربايي مي‌كند.

سقا نگاهي به او مي‌اندازد.

آب را بر روي آب مي‌ريزد.

.....

سقّا مشك را به علقمه مي‌سپارد.

علقمه كه در حسرت لبهاي سقّا مي‌سوزد، عشق و ارادت خود را نثار مشك مي‌كند.

شايد بدين‌سان به وصال معشوق برسد.

سقّا مشك را به دست مي‌گيرد و به سوي خيمه‌ها مي‌تازد.

.....

علقمه نگران است.

وجودش به تلاطم افتاده است.

حس غريبي دارد.

ندايي به او مي‌گويد ديگر سقّا را نمي‌بيند.

.....

و علقمه تا ابد در حسرت لبهاي سقّا مي‌سوزد.

ای کشته ی صد پاره تن عباس من عباس من

من آمدم در علقمه با مادر خود فاطمه

چشمی گشا حرفی بزن عباس من عباس من

گشته فزون زخم تنت از حلقه های جوشنت

چیزی نمانده زین بدن عباس من عباس من

بعد از تو سقای حرم گرید دو چشم دخترم

گرید چو شمع انجمن عباس من عباس من

از تشنه کامی در حرم لب های خشک اصغرم

گردیده با تو هم سخن عباس من عباس من

ای ساقی لب تشنه گان با بودن آب روان

داری چرا خون در دهن عباس ما عباس من

داغت به دل آتش زند هجر تو از پا افکند

ام البنین را در وطن عباس من عباس من

از زخم تیر و خنجرت اندام از گل بهترت

گشته یکی چون پیرهن عباس من عباس من

شد با عمود آهنین غسل تو از خون جبین

خاک بیابانت کفن عباس من عباس من

رو جانب صحرا کنم دست تو را پیدا کنم

بویم چو برگ نسترن عباس من عباس من

بوی محرمش می آد        خیمه و پرچمش می آد
فرشته از تو آسمون        برای ماتمش می آد  
رقیه دخترش می آد        صدای مادرش می آد
تشنگی با لبش می آد       حسین با زینبش می آد
شاهزاده جوون می آد     عباس پهلوون می آد
یه طفل زیبایی می آد      صدای لالایی می آد
مسافرای کربلا             دارن میرن به مهمونی
دلو بزن به قافله            اگه میخوای جا نمونی
توی صف زنجیر زنا            آقا تماشات میکنه
اگه یه قطره عاشقی        وصل به دریات میکنه
کنار هر سقا خونه         به تشنه ها آب بنوشون
بچه های کوچولو رو      لباس سقا بپوشون

عباس! نام تو تشنه می کند.

نام تو گويی مشکی می شود بر دوش خسته ی من که کو به کو بچرخم پی آب...

اما

من تشنه کجا و توی نور کجا؟!

که من دريغ آب از لبهای خودم نمی توانم.

عباس!

مرحمتی کن و چشمه ای بجوشان از اين سينه خشک.

رسم تو بچه شيعه ها وقتی ميرن خواستگاری

 دسته گل ياس می برن تا بمونه يادگاری

 وقتی که بچه دار ميشن بازم گل ياس ميخرن

   بچه اگه پسر باشه  اسمشو عباس ميذارن 

اگه خدا بده به من  يک پسری تو عالمين

    اسمشو عباس ميذارم  مثل علمدار حسين

علم ميدم به دست اون تا که علمداری کنه

    بين تموم بچه ها قافله سالاری کنه 

وقتی بزرگ شد پسرم ميبرمش تو هيئتها

  حسين حسين يادش ميدم   تا بشه نوکر آقا

دلم ميخواد ياد بگيره مردونه شيدايی کنه

      يه مشک ميدم تو هيئتها تا بره سقايی کنه

سلام دوستان به مناسبت رحلت نبی اکرم و امام حسن (ع)و امام رضا(ع) این وبلاگ شروع به کار کرد

امیدوارم درسایه ائمه معصومین و یاری شما دوستان روزه روز پربارتر شود